سلام

این کامنت به قلم خود پور پیرار در آخرین پست وبلاگش (قسمت نظرات)است.

(((آقای Araz Bilgin. آن ها حتی لنیست هم نبودند و قدرت شناسایی مردم و تشخیص شرایط جامعه ای را نداشتند که در آن زندگی می کردند. ما لنینیست هایی چون مائو و هوشی مین هم داشته ایم که با گزینش راه مستقل و متفکرانه، گام های بلندی در تغییر سرنوشت و تحرک رو به پیش مردم سرزمین خویش برداشته اند. کمونیست های ما و به خصوص در مراتب رهبری، دلقکانی گوش به فرمان بودند که با تصویب نامه ی کمیته ی مرکزی حزب کمونیست شوروی انقلاب می کردند و با تصویب نامه ی دیگری در همان کمیته، منحل می شدند. چنان که در دورانی دیگر به جای همراهی با مردمی که عظیم ترین انقلاب دموکراتیک شرق میانه را به پیروزی رسانده بودند، موظف می شدند که برای سازمان اطلاعات ارتش شوروی، نقشه ی هواپیماهای غرق شده ی آمریکایی را بدزدند. این گونه پادویی های چاکر منشانه حد اکثر آن چیزی بود که آن ها از لنینیسم درک می کردند و این مطالبی نیست که من از روی تیتر روزنامه ها برداشته باشم. لابد می دانید و هفت جزوه ی نوشته شده با نام مستعار ناریا سندی است که ثابت می کند که من در سال 59 و درست زمانی که در حزب توده مقام و پول تقسیم می کردند، از آن ها جدا شدم، زیرا با چشمان خود می دیدم و با گوش های خود می شنیدم که آرمان آن ها خدمت به سرویس های جاسوسی شرق است در حالی که با سرویس های جاسوسی غرب هم در برابر دریافت پول لاس خشکه می زدند. چنان که با جمهوری اسلامی مغازله می کردند و در سوی دیگر علیه آن توطئه می چیدند. بدانید تا زمانی که اختیار فیزیکی قلم به دست گرفتن و زبانی نابریده داشته باشم، آن چه را که خود حقیقت می دانم برای نسل کنونی و نسل های آینده ی مردمی باز خواهم گفت و نوشت که پیوسته نیم خورده ای برای کفتار گرسنه ی از راه رسیده ی دیگری بوده است. اما زمانه نیک می داند که سرانجام برنده ی مبارزه ی چند هزاره ی انسان برای رهایی و برای غلبه حق بر باطل، باطل نخواهد بود. از صمیم قلب آرزوی پیروزی شما و دوستان تان را دارم که برای بازگرداندن حقوق فرهنگی و سیاسی رضا شاه غصب کرده ی ملت ترک، شجاعانه مبارزه می کنید.)))

فکر نکنم که دیگه اینو تهمت قلمداد کنن.چون خودشون اعتراف کردن که عضو توده بودن.ولی آیا محترمانه کناره گیری کردن؟؟.یا اخراج شدن؟؟.اونم به خاطر دزدی.راستی قضیه جاسوسی برای سفارت بلغارستان بماندبرای بعد.زمانی که خودشون اعتراف کردن.

یک شعر از شیخ بهایی که به نظرم بد نیست شما هم بخونید

سلام

به این متون توجه کنید.

رویمر یک محقق معاصر است که تا ده سال پیش زنده بود، کتاب بالا را در اواخر عمر منتشر کرده، در آن به بررسی تاریخ ایران در فاصله ی میان قرن چهاردهم تا هیجدهم میلادی پرداخته، نسبت به مسائل موجود در مذاهب اسلامی حساس بوده و با این همه خواندیم که به سبب فقدان منابع مطمئن حتی نتوانسته است واقعا توضیح دهد که چه چیز را تسنن یا تشیع می گویند، این دو مذهب از چه بنیانی برخاسته، بر چه اسناد واقعا مطمئنی متکی است و از چه زمان و چه گونه این فرقه ها در معتقدات اسلامی رخنه کرده است؟!!! اگر خداوند اراده کند و هجوم متعصبان دکان دار متوقف شود، با دلایل عقلی لازم به مسلمین غرقه در احزاب بازی های بی بنیان مذهبی خواهم گفت که تسنن و تشیع، همراه دو زبان مهاجر ترکی و فارسی، پدیده هایی نوظهور در دین کامل اسلام است، که یکی را عثمانیان و دیگری را صفویه، تقریبا به طور همزمان، به حوزه شمالی و شرقی حضور جغرافیایی اسلام، برای تضعیف زبان عرب، ممانعت از گسترش بیش تر و مؤثرتر مفاهیم قرآن و برداشتن خلوص از دین مبارک اسلام وارد کرده اند. حالا کسانی از سر شادمانی دست ها را به هم می سایند که الحمد الله از امروز ترکان هم به صف مخالفان پور پیرار ملحق می شوند و علما فرمان و فتوای رجم مرا می دهند!!! با این همه هنوز زمان ورود به مباحث اصلی نیست مگر این که پیشاپیش تکلیف کامل معماری های اصطلاحا کهن تر از عهد صفویه را معلوم کنم.

نگفتم این ستیز پان ایرانیستی آخرش به نفی تشیع میکشد.در دنیا فقط دو دین است که رسالت  برای تشکیل حکومت جهانی دارد.که یکی تشیع و دیگری یهود است.نظرات پور پیرار در آخر به دست ساز بودن تشیع به وسیله یهودیان دارد.وی در پوشش اسلام و امت جهانی اسلام  یهود را به رسمیت و تشیع را تو خالی قلمداد میکند.هم تیشه به ریشه تاریخمان میزنی و هم تیشه به ریشه دینمان.

حکومت جهانی مهدوی

حکو مت جهانی یهوه

امت واحده اسلامی: مد نظر پور پیرار

با تشکر از آقای مهدی . ر که نظرشون را در این مورد بیان داشتند.من همیشه تاکید داشتم که درج نظرات برخی از صاحبنظران به معنای تایید کامل آنان و یا نفی آن نیست و قصد اصلی بحث و تحقیق روی یک مساله با کمک دوستان و علاقه مندان است.از پیشنهادات و نظرات دوستان استقبال میشود.

{{ خزرها ترک بودند. در کتاب قبیله سیزدهم به قلم آرتور کسلر شرح مفصلی رفته است. نویسنده مدعی است بخشی از ترکان خزر با توجه به شرایط خاصی که داشتند به ایین یهود گرویدند. به عبارتی بخشی اعظم از یهودیان اسرائیل ترک هستند.و ادعای نژاد برتر خالص یهودی ادعایی گزاف است.
به عقیده برخی از مورخان سرخپوستان آمریکا نیز از نژاد ترک هستند. و پیش از ادعای گزاف کریستف کلمپ ترکان سیبری و نواحی قفقاز از طریق تنگه برینگ نزدیکترین فاصله به قاره آمریکا وارد الاسکا و از آنجا نیز وارد آمریکا شده اند

: اگر خلیج فارس که حتما خلیج فارس است پس دریای خزر نیز دریای خزر است.اگر قرار است نام موید و مشخصه جغرافیایی و مرزهای سیاسی و تاریخی باشد پس لابد می طلبد که همان حساسیتی که روی خلیج فارس است روی خزر نیز باشد. .}}مهدی .ر

و اما آقای توحید امیدوارم که اندکی روی حرف های من تامل کرده باشیدامام خمینی (ره) که خود قلندری در امور عرفانی بودند هیچ گاه ملا صدرا را تایید مطلق نکردند.هیچ وقت محی الدین را نفی کامل و یا تایید کامل نکردند.
ما شیعه هستیم.در مذهب ما در اجتهاد و تحقیق باز است.چه در مسایل فقهی که علما و مراجع تقلید ما در بعضی مسایل نظرات متفاوت دارند.و چه در مسایل دیگر علمی .واین حقیقت تشیع است.که اگر این گونه نبود ما هم به سرنوشت دادگاههای انگیزاسیون اروپا دچار میشدیم.

                 چرا درياى خزر درياى قزوين

چندى پيش در فضاى مطبوعات كشورمان پژواك نشست سران كشورهاى حاشيه درياى خزر طنين انداز شد. وقتى به شبكه هاى خبرى و مطبوعات كشورهاى عربى مى نگريم، همان بازتاب را منتها با نام «درياى قزوين» - بحر قزوين - مى يابيم.
در جرايد و شبكه هاى غيرعرب سراسر جهان نيز - از جمله آنها كه مربوط به كشورهاى مشترك المنافع (شوروى سابق) هستند - چنين انعكاسى را با عنوان «درياى كاسپين» ملاحظه مى كنيم. با آگاهى از اين كه نام قزوين تلفظ عربى - معرب - همان لفظ كاسپين است، به سهولت در مى يابيم كه در سراسر جهان كنونى - به استثناى ايران - كنفرانس مزبور را مربوط به «كشورهاى حاشيه درياى قزوين» دانسته اند؛ نه درياى خزر.
چرا آنها «درياى قزوين» مى گويند زيرا هم عرب ها و هم يونانى ها از ديرباز مشهورترين نام آن را كه منسوب به كاسپين ها بوده است، برگزيده اند و از طريق همان نوشته ها و ترجمه آنها چنين تسميه اى جهانگير شده است.

بقیه در ادامه مطلب

ملا واژه ای تركی به معنای دانشمند، استاد و خبير میباشد كه در بعضی از لهجه‌های تركی " منلا " نيز آمده است و بعضیها عقيده دارند كه ملا مخفف منلا میباشد. به هر صورت بی گمان مترادف دانستن ملا با مولی و يا نظر آنانكه ملا را باصطلاح مترك " مولی دانسته‌اند و در ترجمه ميرزای قمی و سايرين آورده‌اند درست نمی باشد.ميرزا: ميرزاده: امير زاده: اين لفظ به صورت مخفف " ميرزا " ابتدا در عصر سربداران رواج يافت كه به فرزند امير، اطلاق میگشت. و در عصر تيموريان علاوه بر معنای مذكور، اصطلاحا به عنوان لقب از طرف دربار حكومتی به سران لشكری و كشوری اعطا میگرديد. ميرزا در اين كاربرد بار ديگری از معنی را به همراه داشت، زيرا اين لقب به افرادی داده میشد كه بهره‌ای از انديشه و علم داشته باشند. در دوران صفويه هر دو كاربرد در كنار هم برای اين كلمه بود، بتدريج كاربرد دوم اهميت بيشتری پيدا كرد، به حدی كه " ميرزا " لقب بعضی از شاهان نيز گرديد. نادرشاه در اوايل كارش وقبل از جلوس علاقه داشت كه " نادر ميرزا " خطابش كنند. ليكن اعطای لقب " طهماسبقلی " از طرف شاه طهماسب دوم وی را از اين لقب بینياز كرد. در زمان كريم خان زند و قاجاريه لفظ ميرزا كاملا به معنای عالم و دانشمند به كار رفت. با اينكه در معنای اصلی خود نيز به كار میرفت و در همان عصر كاربرد سومی نيز پيدا كرد و تدريجا به هر نويسنده و نامه‌نگاری نيز، ميرزا گفتند. و بالاخره معنای اصلی كاملا به فراموشی سپرده شد. زيرا قاجاريان ترجيح میدادند كه " شازده " - شاهزاده - خطاب شوند و گاهی شاهزادگان هر دو عنوان را يدك میكشيدند مثلا " شازده امامقلی ميرزا "!

با رواج كاربرد سوم، از رونق كاربرد دوم نيز كاسته شد.

قسمتی از کتاب جامع الشتات نوشته:آیت الله مرتضی رضوی